BRAK TRENERÓW DO WYŚWIETLENIA

Brak miejsc do wyświetlenia

Nie widzisz tutaj profilu trenera lub miejsca, którego szukasz? Dodaj go!

            Unihokej, zwany także często floorball’em, jest sportem drużynowym przypominającym nieco tradycyjnego hokeja na lodzie. Zawodnicy wymieniają jednak łyżwy na sportowe buty, lodowisko na parkiet, a krążek na ażurową piłeczkę. Tak jak w każdej grze zespołowej, tak i w unihokeju liczą się nie tylko umiejętności poszczególnych zawodników, ale także zgranie oraz odpowiednio dobrana taktyka. Niezaprzeczalną zaletą gry jest to, że w przeciwieństwie do swojego pierwowzoru niepotrzebne jest boisko lodowe, a wystarczy zwykła sala sportowa. Z tego powodu unihokej popularny jest na zajęciach z wychowania fizycznego w podstawówkach, liceach, a także ośrodkach akademickich.

Historia

            Unihokej swoje narodziny zawdzięcza pracownikom fabryki tworzyw sztucznych Cosmo w USA. To oni, pod koniec lat 50., korzystając z przerwy w pracy, odlali plastikowe kije, aby móc prowizorycznym krążkiem rozgrywać między sobą mecze. Chwilę później amerykańska i kanadyjska młodzież zaadoptowała tę formę rozrywki na swoje potrzeby, wymieniając krążek na piłeczkę. I już w 1962 roku, na jednym z boisk w Stanie Michigan, został zorganizowany pierwszy większy turniej.


            Pod koniec lat 60. za sprawą Szweda, który przywiózł plastikowe kije do swojej ojczyzny i przekazał je młodzieży szkolnej, unihokej trafił do Skandynawii, gdzie od razu zyskał na popularności. Szczególnym uznaniem cieszył się w Szwecji, w której powstał pierwszy krajowy związek tej dyscypliny sportu. W roku 1986 powołana do życia została natomiast Międzynarodowa Federacja Unihokeja, ale oprócz Szwecji zrzeszała tylko 3 kraje: Finlandię, Szwajcarię i Japonię. Popularność gry wzrastała powoli, pierwsze Mistrzostw Europy miały miejsce w 1994 roku, a Świata 2 lata później. Obecnie Międzynarodowa Federacja Unihokeja zrzesza ponad 80 krajów, w tym Polskę, która została jej członkiem pod koniec XX wieku.


Unihokej dla początkujących

            Rozpoczęcie gry w unihokeja nie należy do trudnych. Potrzebny sprzęt nie jest skomplikowany i wcale nie musi być drogi, a podstawowych zasad można szybko się nauczyć, gdyż są one dość intuicyjne. Ponadto unihokej z założenia jest grą bezkontaktową, gdyż zabronione jest dotykanie w jakikolwiek sposób przeciwnika, co sprawia, że rozgrywka jest bezpieczna. W konsekwencji jest to sport doskonały dla dzieci, ale może też łączyć pokolenia podczas wspólnej rodzinnej zabawy.


            Metodyka nauczania gry w unihokeja nie jest złożona, co powoduje, że pierwsze treningi można odbyć już w szkole podstawowej pod okiem nauczyciela, ale także w uniwersyteckich sekcjach sportowych na polskich uczelniach w Warszawie, Krakowie czy Poznaniu. Floorball jest dyscypliną sportu, w której dużo się biega. Potrzebne są również dobra koordynacja ruchowa oraz umiejętność posługiwania się kijem, w taki sposób, aby jak najlepiej opanować piłkę. Ćwiczenia uczące gry w unihokeja są przyjemne, zaczyna się od podstaw, a na skomplikowane triki czas przychodzi później. Największy nacisk kładzie się na prowadzenie piłki, podawanie i strzelanie.


Unihokej - sprzęt i akcesoria

            Wybierając się na salę gimnastyczną, aby zagrać w unihokeja, nie musimy posiadać wyszukanego sprzętu gdyż zakładając, że znajdują się tam już bramki i piłka, wystarczą nam odpowiednie buty, kij oraz strój sportowy. W przypadku bramkarza potrzebne będą rękawice, kask, bluza i spodnie z długim rękawem, a także zalecane ochraniacze na kolana i genitalia.


            Znalezienie odpowiedniego kija do floorball’a nie powinno stanowić większego problemu. Sklepy tradycyjne oraz internetowe oferują zarówno zestawy, jak i pojedyncze kije do unihokeja dla dzieci i dorosłych. Są one dostępne w najróżniejszych rozmiarach i o rozmaitej elastyczności. Dobór kija zależny jest od wzrostu, zaawansowania oraz preferencji gracza. Tymi miękkimi łatwiej jest prowadzić i przyjmować piłkę, a twardymi można oddawać mocniejsze strzały. Kije wykonane są zwykle z plastiku, włókna szklanego lub poliwęglanu, co powoduje, że są bardzo lekkie. Ich ceny w zależności od trwałości i poręczności wahają się od kilkunastu do nawet kilkuset złotych.


Unihokej - zasady i przepisy

            W meczu unihokeja udział biorą dwie drużyny. Zwycięża ta, która podczas jego trwania zdobędzie więcej bramek.


            Wymiarowe boisko do unihokeja powinno mieć 40 m długości oraz 20 m szerokości i być otoczone 0,5 m bandą. Bramka, która oddalona jest od tylnej ściany o 3,5 m, ma wymiary 1,6 na 1,15 m. Znajduje się ona w prostokątnym polu bramkowy mierzącym 4 na 5 m.


            Drużyna biorąca udział w oficjalnym meczu unihokeja powinna wystawić do gry łącznie 6 zawodników - 5 na pole i bramkarza. Na ławce rezerwowych może znajdować się od 1 do 14 graczy. Mecz podzielony jest na 3 części, z czego jedna tercja trwa 20 minut.


Podczas gry w Unihokeja nie wolno:


- dotykać piłki ręką i głową;


- zagrywać piłki nogą więcej niż 2 razy oraz w stronę swojego zawodnika;


- popychać i trzymać przeciwnika;


- dotykać przeciwnika kijem;


- grać bez kija;


- uderzać piłki skacząc;


- zagrywać piłki, jeśli jedna ręka lub 2 kolana dotykają parkietu;


- unosić łopatki kija powyżej biodra.


Jeśli zawodnik dopuści się przewinienia, to wówczas zespołowi przeciwnemu przyznany zostanie rzut wolny, a sprawca może otrzymać dwie minuty kary. Rzut karny podyktowany jest wówczas, gdy faul został popełniony na graczu oddającym strzał na bramkę.


            W momencie, w którym piłka przekroczy bandę, to drużyna wybijająca traci ją na rzecz przeciwnika, który wprowadza ją do gry w promieniu nie większym niż metr od niej. Jeśli wyszła za ścianę za bramką, to grę rozpoczyna się od narożnika boiska.


            W unihokeju wyszczególnione są również zasady dotyczące gry bramkarza. W polu bramkowym golkiper może odbijać piłkę całym ciałem oraz ją złapać. Po złapaniu ma on 3 sekundy na wprowadzenie jej do gry, jednak musi pamiętać o tym, że po wyrzucie nie może ona przekroczyć połowy boiska bez uprzedniego odbicia się od parkietu. Jeżeli bramkarz opuści pole bramkowe, to traktowany jest jako zwykły zawodnik z pola, chociaż nie ma kija. Oznacza to, że może tylko raz odbić piłkę nogą.


            Mecz floorballa sędziowany jest przez dwóch równorzędnych sędziów. Każdy z nich odpowiedzialny jest za jedną ze stron boiska.


Unihokej na świecie

            Współcześnie, bez większych zmian, unihokej najpopularniejszy jest w Szwecji. Na jej terenie zarejestrowanych jest około 1500 klubów, w których trenuje ponad 70 tysięcy zawodników! Nie powinien zatem dziwić fakt, że na 11 rozegranych Mistrzostw Świata w unihokeju mężczyzn Szwecja tytuł mistrzowski zdobyła aż ośmiokrotnie, tylko 3 razy ustępując Finom. To zresztą pokazuje, że kolebką floorballa jest Skandynawia. Tylko dwukrotnie w finale Szwedzi nie spotkali się z Finlandią, pokonując wtedy po razie Szwajcarię i Czechy. Z kolei te dwa ostatnie kraje najczęściej spotykają się w meczach o 3 miejsce, gdzie po brązowy medal nieco rzadziej sięgali Czesi. Poza wymienioną czwórką tylko raz zdarzyło się, że medal zdobyła inna drużyna i byli to… Norwegowie!


            Nie inaczej jest w Mistrzostwach Świata kobiet, w których na 10 rozegranych turniejów Szwedki wygrały 7 razy, Finki 2, a Szwajcarki raz. Ponadto do finałowego pojedynku pomiędzy Szwecją a Finlandią doszło sześciokrotnie.


O autorze:
MP
Mateusz Popiałkiewicz

Jesteś trenerem lub prowadzisz klub/obiekt sportowy?

Dołącz do nas i docieraj do tysięcy ludzi!

Dołącz do nas!

Ponad 4000 trenerów z całej Polski, 1200 miejsc, w których możesz uprawiać swój ulubiony sport, nie czekaj, zarejestruj się!

DOŁĄCZ DO ZOPTAMO - ZUPEŁNIE ZA DARMO!

Poznawaj nowych znajomych, uprawiaj sport, który lubisz
Zaloguj się Zarejestruj się

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies . Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Czytaj więcej...