BRAK TRENERÓW DO WYŚWIETLENIA

Brak miejsc do wyświetlenia

Nie widzisz tutaj profilu trenera lub miejsca, którego szukasz? Dodaj go!

            Skoki narciarskie mogą odbywać się zimą na skoczniach pokrytych śniegiem, oraz latem kiedy to skoczkowie rozpędzają się na rozbiegu po porcelanowych torach, a lądują na igelicie. Celem każdego skoczka jest wykonanie jak najdłuższego skoku po rozpędzeniu się i odbiciu od progu skoczni. Wyróżniamy dwa rodzaje konkursów: indywidualny i drużynowy, w którym drużyny składają się z 4 zawodników. W tej dyscyplinie ocenia się odległość uzyskaną przez zawodnika oraz styl jego skoku. W Polsce sport ten jest bardzo popularny, szczególnie zimą większość rodaków w każdy weekend obserwuje zmagania naszych skoczków. Jednym z najbardziej utytułowanych zawodników w historii indywidualnych konkursów mistrzostw świata w tej dziedzinie jest słynny polak - Adam Małysz.

Historia

            Norwegia jest krajem w którym narodziły się zimowe konkurencje klasyczne, a w tym właśnie skoki narciarskie. Pierwszy konkurs skoków rozegrano na skoczni w Holmenkollen w 1892 roku, gdzie najdalszy skok to 21,5 metra. Pierwsze Zimowe Igrzyska Olimpijskie odbyły się w Chamonix, w których najlepsi byli Norwegowie.

            W Polsce natomiast pierwszy konkurs skoków przeprowadzono w Sławsku w 1908 roku. W następnych kilku latach wybudowano skocznie we Lwowie i Jaworzynce. Jednak największa (jak na tamte czasy) i najnowocześniejsza skocznia została wybudowana w Zakopanem, którą nazwano Wielka Krokiew. Pierwsze sukcesy Polaków pojawiły się w 1936 roku na IV Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen.


Skoki narciarskie dla początkujących

            Chcąc skakać jak Adam Małysz najlepiej rozpocząć naukę skoków narciarskich już od najmłodszych lat. Ważne jest, aby już w wieku przedszkolnym uczyć się jazdy na nartach. Po opanowaniu techniki zjazdowej, można spróbować skoków na niewielkie odległości nawet na amatorsko usypanej, niewielkiej rampie. Ponadto istnieje w polsce kilka ośrodków sportowych posiadających specjalnie przystosowane małe skocznie z bardzo krótkim punktem konstrukcyjnym (15 i 17 metrów).. Na początku nie potrzeba specjalnego sprzętu, wystarczą narty zjazdowe, buty narciarskie, kombinezon i obowiązkowo kask. Przede wszystkim nie należy się zniechęcać upadkami, bo zdarzają się nawet najlepszym. Najlepszym i najskuteczniejszym sposobem na naukę jest zapisanie się do szkółki lub klubu sportowego.


Skoki narciarskie - sprzęt i akcesoria

            Skoki narciarskie są bardzo drogim sportem. Całe wyposażenie skoczka kosztuje około 3000 zł. Jednak często młodym skoczkom to klub zapewnia sprzęt. Każdy skoczek powinien zaopatrzyć się w:


-Narty, które dla skoczków są dużo dłuższe, szersze i lżejsze od zwykłych nart zjazdowych. Dzięki większej szerokości nart, skoczek może dłużej szybować w powietrzu, ponieważ uzyskuje lepszą nośność.


-Wiązania służą do przypięcia do nich buta narciarskiego. W przypadku upadku powinny się same odpiąć, co zmniejsza niebezpieczeństwo. Tylna część wiązania jest ruchoma, co pozwala na oderwanie buta od nart, dzięki czemu skoczek może balansować ciałem podczas lotu.


-Kombinezon pozwala na osiągnięcie lepszej aerodynamiki w locie. Im obszerniejszy kombinezon tym skoczek może lecieć dalej, ponieważ powstaje większy opór i dzięki temu kombinezon wypełnia się powietrzem.


-Buty - wykonane ze skóry, są bardzo elastyczne i dostosowują się do ruchu stopy. Utwardzenie w tylnej części pomaga zapobiec różnego rodzaju urazom.


-Kask jest obowiązkowym wyposażeniem skoczka. Jego rola to przede wszystkim zapobieganie kontuzjom, w razie wypadku mniej prawdopodobny jest na przykład wstrząs mózgu. Odpowiednio skonstruowany kask skoczka poprawia także jego aerodynamikę.


-Gogle poprawiają komfort lotu, chronią oczy, które przy tak dużych prędkościach najczęściej łzawią.


Skoki narciarskie - zasady i przepisy

            Wśród zasad i przepisów dotyczących skoków narciarskich, możemy wyróżnić przepisy dotyczące sprzętu oraz zasady przydzielania oceny za skok. Zacznijmy od sprzętu:


-Narta może mieć długość maksymalnie 146% wzrostu zawodnika, a jej szerokość maksymalnie 11,5 cm u góry,  i na końcach 10,5 cm przy wiązaniach.


-Wiązania - od początku narty do czubka buta powinna być odległość nie większa niż 57% całkowitej długości narty.


-Kombinezon powinien być wykonany z 5 milimetrowej pianki, jego wymiary muszą być równe wymiarom ciała zawodnika. Odpowiedni rozmiar stroju sprawdza się za pomocą sześciu punktów, między innymi obwód klatki piersiowej, obwód w pasie, obwód uda.


Ocena skoku: 


-Punkty za odległość - długość skoku mierzymy od progu skoczni do pięty tylnego buta skoczka w chwili zetknięcia się narty (w całej długości) z powierzchnią (+/-0,5 metra). Kiedy zawodnik osiągnie punkt konstrukcyjny, otrzymuje 60 punktów. Za każdy metr więcej dodaje się, a za metr mniej - odejmuje punkty w zależności od rozmiaru skoczni (od 1,2 do 4,8 punkta za metr).


-Noty za styl - są przyznawane przez 5 sędziów, każdy z nich może przyznać najwyżej 20 punktów. Odrzuca się dwie skrajne noty, czyli najlepszą i najgorszą, trzy pozostałe się sumuje, dzięki czemu nota jest bardziej jednogłośna. Tak więc za styl skoczek może uzyskać maksymalnie 60 punktów. Przy czym:


-Faza lotu - za błędy w tej fazie można stracić do 5 punktów. Oceniana jest między innymi płynność przejścia do fazy lotu czy stabilna pozycja w jej trakcie.


-Faza lądowania - tu również zawodnik może stracić 5 punktów, z czego 2 odejmuje się za lądowanie bez telemarku, czyli wysunięcie jednej z nóg do przodu.


-Faza odjazdu - całkowity upadek w tej części wiąże się z utratą 7 punktów, dotknięcie jakąś częścią ciała zeskoku 4 - 5 punktów, natomiast przyjęcie nieprawidłowej pozycji przed przeskoczeniem granicy upadków 0,5 - 3 punktów.


-Bonus - są to punkty dodatnie lub ujemne, przeliczane w przypadku złych warunków atmosferycznych czy zmiany platformy startowej.


Skoki narciarskie na świecie

            Skoki narciarskie są bardzo popularnym sportem, szczególnie w Europie, a poza nią dyscyplina ta jest popularna głównie w Japonii. Na przestrzeni lat niesamowicie zwiększyła się długość oddawanych przez skoczków skoków, a także zmieniły się dozwolone techniki ich wykonywania. Dystans pierwszego najdłuższego skoku, wykonanego w 1808 roku wynosił 9,5 metra, natomiast obecnie jest to 251,5 metra oddane przez Andersa Fannemela na skoczni Vikersundbakken w 2015 roku. Na wydłużenie skoku wpłynęła głównie technika ułożenia nart w locie. Dzisiejsi skoczkowie skaczą z nartami rozłożonymi w literę V, jest to styl który zapoczątkował Jan Boklov w 1985 roku, przez co otrzymał niższe noty od sędziów. Styl V uznano dopiero za dozwolony w roku 1992 na igrzyskach w Albertville, co zwiększyło bezpieczeństwo skoków, ponieważ zmniejszyła się prędkość przy lądowaniu.


            Obecnie na świecie odbywa się bardzo dużo zawodów z udziałem tej dyscypliny, szczególnie zimą. Wśród zawodów najwyższej rangi wyróżniamy: mistrzostwa olimpijskie, mistrzostwa świata w skokach narciarskich, Turniej Czterech Skoczni, Puchar Świata w skokach narciarskich i Letnie Grand Prix. Corocznie odbywają się także konkursy dla najmłodszych, czyli mistrzostwa świata juniorów.


O autorze:
MP
Mateusz Popiałkiewicz

Jesteś trenerem lub prowadzisz klub/obiekt sportowy?

Dołącz do nas i docieraj do tysięcy ludzi!

Dołącz do nas!

Ponad 4000 trenerów z całej Polski, 1200 miejsc, w których możesz uprawiać swój ulubiony sport, nie czekaj, zarejestruj się!

DOŁĄCZ DO ZOPTAMO - ZUPEŁNIE ZA DARMO!

Poznawaj nowych znajomych, uprawiaj sport, który lubisz
Zaloguj się Zarejestruj się

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies . Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Czytaj więcej...