BRAK TRENERÓW DO WYŚWIETLENIA

Brak miejsc do wyświetlenia

Nie widzisz tutaj profilu trenera lub miejsca, którego szukasz? Dodaj go!

            Połączenie muzyki, sportu, tańca i finezji w celu poprawy wyglądu sylwetki, gibkości, równowagi oraz koordynacji ruchowej to zadanie gimnastyki artystycznej. Polega ona na wykonywaniu układów o charakterze gimnastyczno - taneczno - akrobatycznym z użyciem akcesoriów przy akompaniamencie muzyki. Dyscyplina ta wymaga więc zarówno ćwiczeń rozciągających, jak i przygotowania w zakresie tańca klasycznego. W ten sposób stanowi idealne rozwiązanie dla osób chcących rozwijać się pod względem fizycznym, muzycznym i estetycznym.

Historia

            Wrażliwe podejście do muzyki poprzez odczucia, przeżywanie ruchem ciała rytmu w przestrzeni, a także wyrażanie siebie poprzez ćwiczenia to główne postulaty teorii ruchu ciała. Idee te zaproponowane przez Jean-Georges Noverre francuskiego tancerza i baletmistrza oraz muzyków – Françoisa Delsarte i Rudolfa Bode dały początek w kształtowaniu się gimnastyki artystycznej i stały się inspiracją do dalszych działań w tym zakresie. W kolejnych latach powstał więc systemem wolnych ćwiczeń Pehra Henrika Linga w ramach „gimnastyki estetycznej”, dzięki któremu uczniowie mogli doskonalić swoją ekspresję ruchową i program ćwiczeń w rytm muzyki dla dziewcząt „wdzięk bez tańca” Catharine Beecher. Zainteresowanie gimnastyką jeszcze bardziej wzrosło w XIX wieku, za sprawą Émile Jaques-Dalcroze, zajmującego się eurytmiką, czyli treningiem dla muzyków i tancerzy i Georges Demenÿ - twórcy ćwiczeń do muzyki, które były ułożone tak, aby zwracać uwagę na estetyczny wymiar ruchu. Ostateczne rozwinięcie gimnastyki artystycznej z wykorzystaniem przyborów zawdzięcza się Hinrich Medau, założycielowi nowoczesnej szkoły gimnastycznej The Medau School w Berlinie.


Gimnastyka artystyczna dla początkujących

            Gimnastykę artystyczną można uprawiać od najmłodszych lat. Szczególnie bogata jest oferta zajęć dla dzieci, ale dorośli na pewno też znajdą coś dla siebie. Niezależnie od wieku przed przystąpieniem do ćwiczeń z wykorzystaniem akcesoriów należy odpowiednio przygotować się ruchowo, zapoznać się z podstawową gimnastyką i odpowiednią terminologią. Ułatwi to wykonywanie układów i uczestnictwo w treningach z przyborami przy muzyce. Jeśli potrafisz wykonać łatwe figury gimnastyczne, typu: gwiazda, mostek ze stania, przejście w przód i w tył, szpagat, stanie na rękach możesz przejść do trudniejszych elementów. Stopniowo kształtuj odpowiednie cechy motoryczne, czyli gibkość, skoczność i koordynację ruchową. Wszystkiego nie da zrobić się od razu. Poszukaj inspiracji na YouTube. Wykonuj po kolei poszczególne ćwiczenia i dąż do perfekcjonizmu.


Gimnastyka artystyczna - sprzęt i akcesoria

            Gimnastyka artystyczna to dyscyplina, w której indywidualnie lub zespołowo wykonuje się ćwiczenia z przyborami. Zalicza się do nich:


Skakanka - dynamiczny przybór, wymagający od zawodniczek wykazania się skocznością i odpowiednią koordynacją. Uznawana za najłatwiejszy do opanowania przyrząd gimnastyczny. Skakanki wykonywane są głównie z materiału syntetycznego bądź konopi, a ich długość zależy jedynie od wzrostu zawodniczek.


Obręcz, przyrząd gimnastyczny o możliwościach prezentowania różnorodnych i efektownych figur. Do obowiązkowych ruchów z obręczą należą m.in. podrzuty i łapania, a także toczenia. Średnica obręczy wynosi od 80 do 90 cm, a minimalna waga to 300 gram. Materiały, z których powstaje to plastik lub drewno.


Maczugi, jedyny „podwójny” przybór w gimnastyce artystycznej wykonany z drewna lub tworzywa sztucznego. Ćwiczenia z tym przyborem wymagają rytmicznej pracy i precyzji. Każda maczuga ma długość 40-50 cm i waży minimum 150 gram.


Wstążka służy do wykonywania ruchów tworzących wyraźne kształty w przestrzeni. Najczęściej zrobiona jest z satynowego materiału o szerokości 4-6 cm i długości powyżej 6 m, przymocowana do kijka z drewna, włókna szklanego lub plastiku.


Gimnastyka artystyczna - zasady i przepisy

            Zawody w gimnastyce artystycznej na szczeblu międzynarodowym odbywają się w dwóch kategoriach wiekowych: juniorek – poniżej 16 roku życia i seniorek – w wieku lat 16 i powyżej. W gimnastyce artystycznej wyróżnia się układy indywidualne i grupowe. Długość występu indywidualnego wynosi od 1:15 do 1:30 min, a grupowego 2:30 min. Solo gimnastyczki przygotowują 4 układy z dowolnym przyborem lub bez zaś w rywalizacji drużynowej juniorki prezentują 1 układ, klasa mistrzowska już dwa. W zależności od grupy wiekowej liczba zawodniczek w zespole jest różna. Młodsze grupy składają się z 5 gimnastyczek, a starsze z 6. W każdej kategorii układy wykonywane są na kwadratowej planszy o boku długości 13 m., a przekroczenie linii pola wiąże się z odjęciem punktów. Komisje startują od różnych wartości punktowych. Podczas oceniania sędziowie zwracają uwagę na elastyczność i umiejętność posługiwania się przyborami. Skupiają się na skokach i obrotach, nie zapominając o ocenie wartości artystycznej układu. Komisja sędziowska podzielona jest na dwie części: 


D- ocenia poprawność wykonywanych elementów i przyznaje punkty za poprawne zachowanie sylwetki zawodnika w przedstawianych ewolucjach. Wartość odejmowanych punktów zależy więc od liczby popełnionych błędów.


E- zajmuje się rozpoznaniem figur zaprezentowanych przez zawodnika oraz sumowaniem punktów za poszczególne elementy. Wysokość wyniku odzwierciedla stopień trudności wykonanych pozycji w całym ćwiczeniu. 


Zmiany w systemie punktowania i decyzję związane z współzawodnictwem w gimnastyce artystycznej podejmowane są przez Międzynarodowa Federacja Gimnastyczną.


Gimnastyka artystyczna na świecie

            W 1963 roku w Budapeszcie odbyły się Pierwsze Mistrzostwa Świata w indywidualnej konkurencji. Cztery lata później w Kopenhadze wprowadzono współzawodnictwo grupowe. Jednak do programu letnich igrzysk olimpijskich gimnastyka artystyczna została włączona dopiero w 1984 roku na Olimpiadzie w Los Angeles. Chociaż gimnastyka artystyczna to sport zdominowany przez kobiety to w listopadzie 2003 roku w Budapeszcie odbyły się pierwsze Mistrzostwa Świata Mężczyzn w tej dyscyplinie. W układach gimnastyków zostały wykorzystane jedynie maczugi i skakanki. Obecnie gimnastyka artystyczna mężczyzn jest najczęściej uprawiana w Japonii i Rosji, ale cieszy się ona również zainteresowaniem w Malezji, Kanadzie, Meksyku, Korei, USA i Australii.



O autorze:
MP
Mateusz Popiałkiewicz

Jesteś trenerem lub prowadzisz klub/obiekt sportowy?

Dołącz do nas i docieraj do tysięcy ludzi!

Dołącz do nas!

Ponad 4000 trenerów z całej Polski, 1200 miejsc, w których możesz uprawiać swój ulubiony sport, nie czekaj, zarejestruj się!

DOŁĄCZ DO ZOPTAMO - ZUPEŁNIE ZA DARMO!

Poznawaj nowych znajomych, uprawiaj sport, który lubisz
Zaloguj się Zarejestruj się

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies . Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Czytaj więcej...