BRAK TRENERÓW DO WYŚWIETLENIA

Brak miejsc do wyświetlenia

Nie widzisz tutaj profilu trenera lub miejsca, którego szukasz? Dodaj go!

            Srogie zimy stworzyły boiska na taflach jezior i rzek, a na ich dnach można było znaleźć płaskie głazy. Dźwięk, który dało się usłyszeć podczas poruszania się kamienia po lodzie, stał się inspiracją do nazwania sportu curlingiem. Puszczanie kamieni po lodzie na początku było dobrą zabawą, z czasem pojawiało się w dokumentach i obrazach. Dziś sport ten rozgrywany jest w każdym z europejskich państw i w wielu innych zakątkach świata (w Australii, Chinach czy Korei), jest oficjalną dyscypliną zimowych igrzysk olimpijskich oraz przeprowadzane są liczne turnieje i mistrzostwa. Mimo organizowania rozgrywek w różnych miejscach i czasie, przez różne drużyny, nieodłącznym elementem gry jest specyficzny kodeks zachowania, którego ściśle przestrzegają gracze. Być może po części dzięki temu, curling miło się ogląda i - czego dowodem są organizowane coraz częściej zajęcia dla początkujących - jeszcze milej uprawia.

Historia

            Historia gry sięga średniowiecza. Wówczas w Szkocji sport ten był inspiracją dla artystów, którzy ujmowali curling w swoich dziełach. Tam i w Holandii puszczanie kamieni na lodzie stało się rozrywką. W XVII wieku gra miała już ustalone zasady (sformalizowane jednak dwieście później) i w 1668 roku powstał pierwszy klub. W 1838 roku utworzono kolejny, Grand Caledonian Curling Club, który dziś działa pod inną nazwą - Royal Caledonian Curling Club i liczy blisko 20 tysięcy aktywnych członków. W Ameryce Północnej sport ten pojawił się pod koniec XVIII wieku i szybko zdobył sympatię. Sto lat później powstał tam Montreal Curling Club. W 1998 roku curling stał się dyscypliną zimowych igrzysk olimpijskich. Najlepsi zawodnicy pochodzą z Kanady - gra tam ponad milion osób, działa zawodowa liga i ponad tysiąc klubów curlingowych.


Curling dla początkujących

            Curling jest skierowany do wszystkich, bez względu na płeć, wiek czy sprawność fizyczną. Organizowane są też zawody dla niepełnosprawnych zawodników. Warto, aby osoba zainteresowana curlingiem zapoznała się z podstawowymi pojęciami:


-dom - zestaw współśrodkowych kół. Na polu gry znajdują się dwa domy (po jednym na każdym z jego końców). Najmniejszym z kół jest guzik. Na podstawie ustawienia kamieni w domu liczona jest punktacja,

-partia - część gry, podczas której każdy zawodnik wykonuje dwa ślizgi na przemian z przeciwnikiem. Na mecz składa się ustalona liczba partii,

-zagranie - puszczenie kamienia po lodzie,

-szczotkowanie - tarcie lodu przed kamieniem.


W celu prawidłowego zagrania kamienia, należy umieścić (prawą - w przypadku graczy praworęcznych bądź lewą - u zawodników leworęcznych) nogę na haku, przykucnąć i odepchnąć się od niego, w jednej ręce trzymając kamień, w drugiej zaś szczotkę. Rączka  początkowo powinna być ustawiona na godzinie drugiej lub dziesiątej, a podczas zagrywania, zmieniona na godzinę dwunastą. Najlepiej, jeśli przed zatrzymaniem, kamień wykona 2,5 obrotu. Kapitan wyznacza miejsce, na jakie ma zagrać zawodnik. Po wypuszczeniu ,,czajnika” przychodzi pora na szczotkowanie. Czynność ta redukuje rotację i dzięki temu kamień może przemieścić się na większą odległość. Dłonie powinny być ułożone na szczotce tak, aby podzieliły ją na równe części. Szczotkować można na całej powierzchni boiska do linii celu. W sporcie tym występują dwa rodzaje rzutów: ,,draw” (kamień umieszczony jest w domu lub przed nim) i ,,take-out” (wybicie kamienia z pola gry). Punkty przyznawane są drużynie za każdy kamień bliżej najmniejszego z kół domu, niż kamień rywala. Nie są liczone te znajdujące się poza domem. Ustalenie punktacji jest zadaniem wiceskipów i jeśli nie są oni w stanie sami wydawać werdyktu, sędzia dokonuje pomiaru przeznaczonym do tego cyrklem. Punkty są zapisywane na specjalnych tablicach.


Curling - sprzęt i akcesoria

            Do gry są niezbędne:


-kamień - owal spłaszczony z obu stron, żółty lub czerwony, ze specjalnym uchwytem. Przypominający czajnik, ważący blisko 20 kg jest podstawowym sprzętem do curlingu,

-buty - podeszwa lewego buta w przypadku praworęcznych i prawego buta u leworęcznych powinna mieć nakładkę z teflonu (ułatwiającą odpychanie i hamowanie), spód drugiego w celu umożliwienia ślizgania pokryty jest gumą.

-szczotka - używana w celu roztopienia lodu, aby nadać kamieniowi odpowiedni kierunek,

-rękawiczki - dwu- lub pięciopalcowe,

-uchwyt ,,Eye on The Hog” - wykorzystywany podczas zawodów, sygnalizuje, że kamień został wypuszczony za linią spalonego.


Curling - zasady i przepisy

            Poniższe wytyczne zostały opracowane przez Światową i Europejską Federację Curlingu i obowiązują na oficjalnych rozgrywkach:


-boisko jest prostokątną taflą lodu, z dwoma zestawami kół na końcach,

-każdy zespół otrzymuje po 8 granitowych kamieni (“czajników”),

-w skład jednej drużyny wchodzi 4 zawodników,

-zagrywany kamień powinien zostać całkowicie wypuszczony, nim dotknie pierwszej linii spalonego,

-szczotkowanie, czyli pocieranie i zamiatanie lodu może odbywać się jedynie bezpośrednio przed kamieniem,

-jeżeli kamień będący w ruchu zostanie dotknięty częścią ciała czy też szczotki, musi zostać usunięty z gry,

-drużyna zdobywa punkt za kamień, który po zakończeniu partii (endu)  jest w mniejszej odległości od guzika niż najbliższy kamień przeciwników. Na końcu punkty są sumowane i decydują o wygranej.


Osoba, która zagrywa kamień, nadaje mu wybraną prędkość, kierunek i rotację. Zawodnicy wypuszczają kamienie według ustalonej kolejności - otwierający, drugi, trzeci i czwarty. Drużyny wykonują ślizgi na przemian, z tym że uczestnicy wypuszczają po dwa kamienie. Mecz składa się z 8 (w przypadku przy rozgrywek rekreacyjnych) lub 10 partii (podczas mistrzostw) i rozpoczynają się one na zmianę. W jednej partii tylko jedna drużyna może zdobyć punkty. Jeśli zakończy się 10 partia i żadna z drużyn nie będzie miała przewagi, zostanie rozegrany dodatkowy end.


Curling na świecie

            Początki sportu i jego rozwój związane są ze Szkocją i Kanadą, skąd obecnie pochodzą największe talenty curlingu i chętnie uprawia się tam curling amatorsko. Rozgrywane są liczne mistrzostwa, między innymi: Mistrzostwa Europy w curlingu (od 1975 roku), Mistrzostwa świata kobiet w curlingu (od 1979 roku) czy Mistrzostwa świata seniorów w curlingu (od 2002 roku, warunkiem wzięcia udziału w tych zawodów jest ukończenie 50 r.ż.). Tradycja curlingu mimo upływu lat nie ulega zmianom - drużyny są dla siebie życzliwe, nie okazują zadowolenia z niepowodzenia przeciwnika i przede wszystkim grają fair-play. Zwyczajem jest zaproszenie na piwo po meczu, które inicjuje wygrana drużyna.


O autorze:
MP
Mateusz Popiałkiewicz

Jesteś trenerem lub prowadzisz klub/obiekt sportowy?

Dołącz do nas i docieraj do tysięcy ludzi!

Dołącz do nas!

Ponad 4000 trenerów z całej Polski, 1200 miejsc, w których możesz uprawiać swój ulubiony sport, nie czekaj, zarejestruj się!

DOŁĄCZ DO ZOPTAMO - ZUPEŁNIE ZA DARMO!

Poznawaj nowych znajomych, uprawiaj sport, który lubisz
Zaloguj się Zarejestruj się

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies . Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Czytaj więcej...